Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

Το 4ημερο μας.

12/2 Και εγώ είμαι ακόμα εδώ.

Να σ αγαπώ. Και να ονειρεύομαι.

Πίστευες θα ξεχάσω έτσι απλά?

Όχι, δεν γίνεται.

Ακόμα κι αν ξεχνάει το μυαλό, η καρδία ποτέ δεν ξεχνάει.

Πάντα ελπίζει, περιμένει, ονειρεύεται.

Χτίζει έναν νέο κόσμο, έναν κήπο γεμάτο χρώματα και λουλούδια,
για να είναι έτοιμη να σε δεχτεί ξανά.

Μια υπόσχεση ευτυχίας.

Ήταν, όχι λάθος, είναι ακόμα, το 4ημερο μας. Το δικό σου 4ημερο.

Κι αν εσύ επιλέγεις την λήθη, εγώ επιλέγω την παντοτινή αγάπη.

Και αυτό με κάνει ευτυχισμένη.

Ευχομαι κάθε μέρα να είσαι καλά.
Και πάνω από όλα να είσαι ευτυχισμένος με τις επιλογές σου.

Εισαι?

2 αναταράξεις:

Glorfindel είπε...

Κάποια μέρα θα γράψω ένα ποίημα για πάρτη σου. Το αξίζεις πιστεύω.

SorroWords είπε...

Ο λόγος σου με εχορτασε που λένε :P

Ευχαριστώ και μόνο που το πες,

όσο για το αν αξίζω κάτι τέτοιο η όχι...


Ολα είναι σχετικά φίλε μου :D